Otłuszczenie wątroby — Hepar adiposum.

Polega na nagromadzeniu się, nacieczeniu wątroby tłuszczem; tłuszczowe zwyrodnienie miąższu wątrobowego jest mniej prawdopodob­ne. Powstaje w wyniku wszystkich czynników osłabiających sprawność czynnościową wątroby —a więc w zubożeniu w gUkogen skutkiem głodu, cukrzycy, jadów, w stanach wyniszczenia gorączkowego i charłactwa, w zatruciach chloroformem, arszenikiem, fosforem, alkoholem i t. p.

Wątroba jest duża, miękka, ruetkliwa, powierzchnia równa, brzeg zaokrąglony. Inne objawy i leczenie załeżą od sprawy przyczynowej.

Przeciwstawieniem wątroby otłuszczonej jest wątroba glikogenową. Postać ta ma dotychczas znaczenie wyłącznie teoretyczne. Istotą schorze­nia polega na tern, że, nie bacząc na obfitość glikogenu w wątrobie 1 obec­ność zaczynów diastatycznych, glikogen nie rozkłada się, jest w wątro­bie ,,zamarzły”.

Skrobiawica wątroby — Amyloidosis hepatis powstaje w zwyk­łych dla skrobiawdey warunkach (ropienie przewlekłe). Duża, twarda wą­troba, ze szczególnem powiększeniem lewego płatu. Powierzchnia gładka, brzeg zaokrąglony. W ogólnym obrazie skrobiawicy schorzenie wątroby gra rolę zupełnie podrzędną.