W okresie kiły spostrzegamy powstawanie kilaków i nadmierne bujanie tkanki łącznej z powstawaniem blizn. Prowadzi to do zniekształceń powierzchni wątroby — staje się ona grubc-ziarn,i-*tą, bardzo twardą, lewy płat zaznacza się wyraźnie. Zależnie od stopnia zmian i ich umiejscowienia, spostrzegamy powiększenia wątroby bez innych zmian, w innych przypadkach, skutkiem ucisku na żyłę bramną, znajdujemy puchlinę brzuszną, niekiedy żółtaczkę. Sprawy te przebiegają zwykle z gorączką, niekiedy dreszczami. Gorączka ta nie ustępuje po po­daniu środków przeciwgorączkowych; natomiast leczenie swoiste przyno­si znaczną poprawę.

Zmiany kiłowe w wątrobie spostrzegano iw kile dziedzicz-n e j.   Na szczególną uwagę zasługuje występująca późno    lues    h e-reditaria   tarda,   dająca obraz rozsianego zapalenia wątroby (hepatitis interstitialis luetica diffusa).

Gruźlica wątroby stanowi jednostkę anatomopatologiczną i nie ma uchwytnego obrazu klinicznego. To sarno dotyczy i prornienicy wą­troby, która stanowi przerzut z innych ognisk, bardziej dostępnych obser­wacji klinicznej.