Marskość na tle splenomegalji.

Jakkolwiek powiększenie śledziony stanowi niezbędny atrybut wszystkich postaci marskości, to jednak w niektórych przypadkach obja­wy powiększenia śledziony górują wybitnie w całym obrazie chorobowym, wzgl. poprzedzają zmiany dostrzegalne w wątrobie. Próbowano wyodręb­nić z tych spraw jednostkę kliniczną, chorobę Banti, na którą składa się następujący zespół objawów: I. okres — obraz niedokrwistoś­ci (anaemia spienić a), 11 okres — zespół żółtacz­kowy, jak w marskości przerostowej i 111 okres puchliny brzusznej. Większość badaczy ni© uznaje odrębności tego scho­rzenia

Splenomegaliezne postacie  marskości nie mają i mieć nie mogą odrębnego oblicza klinicznego, .niemniej jednak zasługują na uwagę, gdyż uwidaczniają rolę śledziony i układu ŚTÓdbłonkowo-siateczkoiwego w pa­togenezie marskości. Marskość — to nie schorzenie narządowe wątroby, lecz schorzenie wątrób owo,~śledzio nowe .(E p p i n-g e r), a właściwie układu śródbłonikowo-siateczkowega, którego- naj­większe skupiania spotykamy w tych obu narządach. Stwierdzenie ta ułatwia nam ustalenie związku między marskością a żółtaczką hemolitycz-ną, w ‘której objawy śledzionowe i ematologiczne górują nad objawami watr obowemi.