Leczenie marskości,

Stanowi zadanie niezmiernie niewdzięczne. Sprowadza się przede-wszystkiem do oszczędzania wątroby. Dieta winna obfitować w węglo. wodany. Podawanie białka należy ograniczyć; jednak zważywszy na dłu­gotrwałość cierpienia, nie możemy posuwać zbyt daleko zakazu białka, aby nie doprowadzić do ujemnego bilansu azotowego. Podawanie tłuszczów za­leżne jest od warunków ich trawienia, o czem sądzimy na zasadzie właś­ciwości kału. Ilość płynów regulujemy zależnie od diurezy.

Wielką wagę przywiązywać należy do stanu przewodu (pokarmo­wego, zwykle spostrzegany nieżyt niedokwaśny żołądka zwalczamy we­dług omówionych w odpowiednim rozdziale zasad. W zwalczaniu zapaści i biegunek unikamy silnie działających środków; szczególnie biegunki, ;kłó„. re prowadzą do usunięcia z ustroju jadów, nie powinny być zbytnio ha­mowane.

Duże znaczenie ma leczenie uzdrowiskowe: okłady błotne na wą­trobę, względnie inne zabiegi cieplne. Z wód mineralnych wskazany jest Moi szyn, Karlsbad, Truskawiec — w bezkwasie stosujemy te same wody w małych ilościach wzgl. solanki (Gechocinek, Druskienifci i t. p.). W okresie puchliny brzusznej oczywiście wszystkie wody są przeciw­wskazane.