Objawy -  niekiedy uprzedzające sensacje sercowe — rozpo­czynają się od ciężaru, pełności i lekkiej obolałości okolicy wątroby, czę­sto głównie lewego płatu. Bóle są spowodowane rozsadzaniem otoczki wątrobowej przez szybko powiększający się narząd. Zastoina w wątrobie rozszerza się na obręb żyły wrotnej, co wraz z działaniem zatrzymanych jadów prowadzi do objawów dyspeptycznych: braku łaknienia, wzdęć i zaburzeń stolca.

Obmacywaniem stwierdzamy dużą, dość twardą wątrobę o równej powierzchni i ostrym brzegu; górna granica przeważnie leży wysoko. Niekiedy stwierdzamy lekkie podżółtaczkowe zabarwienie spojówek. W miarę dalszego rozwoju sprawy powierzchnia wątroby staje się nie­równą”. Zastoina szerzy się na obwód żyły bramnej — zjawia się wzdę­cie, powiększenie śledziony, rozszerzenie żył powłok brzusznych, puchli­na brzuszna.