ROPIEŃ WĄTROBY — HEPATITIS SUPPURATIVA. ABSCESSUS HEPATIS.

Stanowi przerzut ropny z innych ognisk, przeniesiony do wątroby drogą naczyń krwionośnych i żółciowych. Z naczyń kfcwionośnyćh prze­waża oczywiście układ żyły bramnej — jej zakrzepowe zapalenie posu­wa się powoli ku wątrobie, względnie zakażony skrzep zatrzymuje s?ę w wewnątrzwątrobowych rozgałęzieniach żyły bramnej. W naszych wa­runkach najczęstszym źródłem zakażenia jest ropne zapalenie .wyrostka robaczkowego; pod równikiem ropień wątroby spostrzegany jest znacznie częściej, głównie w przebiegu czerwonki pełzakowej. Rzadziej zakażenie wątroby następuje przez tętnicę wątrobową (zapalenie osierdzia}). W rop­nych sprawach dróg żółciowych spostrzegamy zakażenie wątroby wstępu­jące, jakkolwiek możliwy jest i odwrotny «iosu«ek: zstępujące zakażenie krwiopochodne, przenoszące się z wątroby na drogi żółciowe.

Przeważnie ognisk ropnych bywa dużo; są one rozsiane wzdłuż dro­gi zakażenia. Początkowo drobne, mogą zlewać się ze sobą, tworząc dużą jamę ropną, otoczoną później ziarniną, a wreszcie otoczką łączn otkanko*-wą, w której osadzają się sole wapienne. W pomyślnem zejściu zarazki obumierają i jama ulega zabliźnieniu. W niepomyślnych przypadkach sprawa drąży ku powierzchni i ropa opróżnia się do żołądka i jelit, worecz­ka żółciowego, jamy otrzewnowej, względnie ku górze, tworząc ropień podprzeponowy, zajmując opłucną i osierdzie.

Obraz kliniczny w ostrym przebiegu daje obraz posoczni­cy. Tylko w rzadkich przypadkach udaje się stwierdzić ograniczone, (bo­lesne wzniesienie na powierzchni wątroby. Pozatem objawy ze strony wą­troby (żółtaczka) i sąsiednich narządów (uniesienie przepony ku górze, wysięk w opłucnej) zależne są od umiejscowienia sprawy. Niekiedy wy­raźny opór mięśniowy uniemożliwia wogóle obmacywanie.

W sprawach, przebiegających przewlekłej, rozpoznanie jest również nader trudne. WątToba może (nie być powiększana wcale, może być znacz­nie powiększona ku górze i dołowi. W głębiej położonych ropniach stwierdzamy głuche bóle; stają się one nader silne i ostre, kiedy ropień zbliża się ku powierzchna i drażni błonę surowiczą. Inne objawy są niesta­le, we krwi stwierdzamy przeważnie leukocytozę, w moczu urobilinogen. Ciepłota zmienna, może być nommalna.

Rozpoznanie w tych warunkach jest możliwe tylko w nielicznych przypadkach.

Leczenie. W ropniach, spowodowanych przez pierwotniaki, podają dożylnie emetónum hydirocWoricum 0.05 — 0.1 przez kilka dni zrzędu i doustnie yatren. W ropniach w naszym klimacie — leezwy przyczynowej (zapalenie woreczka, wyrostka), ogólne przeoiwposocz-nicze, ewent. zabieg chirurgiczny.